«Εχω μια ξαφνική επιθυμία να μοιραστώ κάτι που δεν έχω πει ποτέ δημόσια. Μια εξομολόγηση για την οποία έχω λίγο άγχος. Αλλά όχι τόσο άγχος όσο η publicist μου! Θα το πω απλά, δυνατά και περήφανα. Εκανα ήδη το outing μου εδώ και μια χιλιετία, πίσω στην παλαιολιθική εποχή. Σ’ εκείνες τις πολύ γραφικές μέρες, όταν ένα νέο κορίτσι μπορούσε ν’ ανοιχτεί μόνο στις έμπιστες φίλες της, την οικογένειά της, τους συναδέλφους της και σταδιακά, περήφανα, σε όσους τη γνώριζαν. Σε όποιον συναντούσε. Αλλά τώρα, όπως μου λένε, κάθε celebrity οφείλει να τιμήσει τις λεπτομέρεις της ιδιωτικής του ζωής με μια συνέντευξη τύπου, ένα άρωμα κι ένα ριάλιτι σε prime time. Εσάς μπορεί να σας κάνει έκπληξη, αλλά εγώ δεν είμαι η Honey Boo Boo. Αν κι εσείς βρισκόσασταν στο επίκεντρο της δημοσιότητας απ’ όταν ήσασταν παιδιάκι, αν είχε χρειαστεί να πολεμήσετε για μια ζωή που θεωρούσατε αληθινή κι έντιμη και φυσιολογική παρά τις αντιξοότητες, τότε ίσως κι εσείς θα υπολογίζατε την αξία της ιδιωτικής ζωής περισσότερο απ’ οτιδήποτε. Ιδιωτική ζωή. Μια μέρα στο μέλλον οι άνθρωποι θα κοιτάξουν στο παρελθόν και θα θυμηθούν πόσο όμορφη ήταν κάποτε. Υπάρχουν κάποια μυστικά για να κρατήσεις άθικτη την ψυχή σου στη διάρκεια μιας τόσο μακροχρόνιας καριέρας. Πρώτα, ν’ αγαπάς τους ανθρώπους και να στέκεσαι δίπλα τους. Δε θα μπορούσα να σταθώ εδώ χωρίς ν’ αναγνωρίσω μια από τις πιο βαθιές αγάπες της ζωής μου, την ηρωική συν-μητέρα των παιδιών μου, την πρώην σύντροφό μου στον έρωτα, την ηθική αδελφή ψυχή μου στη ζωή, την εξομολογήτριά μου, παρέα στο σκι, σύμβουλο, πιο πολυαγαπημένη καλύτερη φίλη μου για 20 χρόνια, την Σίντνεϊ Μπερνάρντ. Σ’ ευχαριστώ τόσο πολύ. Είμαι τόσο περήφανη για τη δική μας «modern family», τους δυο απίθανους γιους μας, όλο αυτό εδώ, να ξέρετε, είναι για σας. Μαμά, υπάρχουν τόσα πράγματα που δε θα καταλάβεις απόψε, αλλά αυτό είναι το μόνο σημαντικό που πρέπει να κρατήσεις: «σ’ αγαπώ σ’ αγαπώ σ’ αγαπώ». Κι ελπίζω ότι αν το πω αυτό τρεις φορές, με τρόπο μαγικό και τέλειο θα μπει στην ψυχή σου και θα σε γεμίσει με χάρη και με τη χαρά της γνώσης ότι έκανες καλό σ’ αυτή τη ζωή, είσαι καλή μητέρα. Αυτό να το πάρεις μαζί σου όταν πια θα είσαι έτοιμη να φύγεις. Δεν μπορώ να μη συγκινηθώ, αυτό εδώ μοιάζει με το τέλος μιας εποχής και την αρχή μιας άλλης. Τρομακτικό κι ενθουσιαστικό και τώρα τι; Δε θα ξανανέβω σε καμιά σκηνή. Αλλαγή, πρέπει να την αγαπήσουμε. Θα συνεχίσω να λέω ιστορίες, να συγκινώ τους ανθρώπους και να συγκινούμαι μαζί τους, κάνοντας την ωραιότερη δουλειά στον κόσμο. Απλώς μπορεί από δω και πέρα να μιλώ διαφορετικά, ίσως οι ταινίες μου να μην είναι τόσο λαμπερές ή να μην ανοίγουν σε 3.000 αίθουσες, ίσως θα είναι τόσο ήσυχες και λεπτεπίλεπτες που μόνο τα σκυλιά ν’ ακούνε το σφύριγμά τους. Αλλά θα είναι η δική μου γραφή στον τοίχο. Η Τζόντι Φόστερ ήταν εδώ. Ακόμα είμαι. Και θέλω να με βλέπουν και να με καταλαβαίνουν βαθιά και να μην είμαι τόσο τρομερά μόνη. Σας ευχαριστώ όλους για την παρέα. Στην υγειά των επόμενων 50 χρόνων!»
Πηγή: www.lifo.gr
Advertisements