Τις τελευταίες ημέρες γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο ότι η Ελλάδα και ιδιαίτερα η Νέα Δημοκρατία δεν θέλει να δώσει μια αποφασιστική απάντηση στη ρητορική του μίσους. Το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης με σαφέστατες διατάξεις ποινικοιποιεί τις ρατσιστικές κορώνες από πολιτικά και νομικά πρόσωπα και τις προτροπές σε πράξεις βίας στηριζόμενες σε αυτή τη ρητορική.

Το μέγαρο Μαξίμου αγνοεί επιδεικτικά την επιθυμία του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ να έρθει αυτό το νομοσχέδιο στη βουλή στις 21 Μαίου και με επικοινωνιακές ανακοινώσεις δείχνει πως στη δημοκρατία μπορείς να είσαι φασίστας, αλλά τι γίνεται όταν θες να είσαι δημοκράτης;
Υποχρέωση κάθε δημοκράτη είναι να εναντιώνεται σε κάθε άτομο ή κόμμα του οποίου η ελευθερία έκφρασης και πράξης είναι μια αλυσίδα, ένα μαχαίρι ή ένα σπασμένο μπουκάλι, στο πρόσωπο και στο σώμα ενός άλλου ατόμου.Απορεί κανείς γιατί ένα χρόνο μετά τις εκλογές και μετά από εκατοντάδες δολοφονικές επιθέσεις και δολοφονίες δεν έχει βρεθεί μια λύση, εντός των πλαισίων του συντάγματος, για αυτό το πρόβλημα.

Η θολή στάση της Νέας Δημοκρατίας γίνεται πιο ξεκάθαρη αν θυμηθεί κανείς το φλέρτ της, μέσω του κλακαδόρου Ψωμιάδη με τη Χ.Α., κατά την προεκλογική περίοδο του Ιουνίου. Τότε ο Ψωμιάδης περιόδευε στη βόρεια Ελλάδα με το Νεοδημοκρατικό βαν του διαλαλώντας πως η Χ.Α. είναι αδελφό κόμμα.
Στις 17 Μαίου, σε μια προσπάθεια του προεδρείου της βουλής να εφαρμοστεί ο κανονισμός κατά τη διάρκεια συζήτησης για το αντιρατιστικό νομοσχέδιο, το επίπεδο της πολιτικής έπιασε πάτο και ο πολιτικός πολιτισμός για άλλη μια φορά πήγε περίπατο. Η μεγάλη μου απορία είναι τι απαντήσεις θα δώσουν οι εκπαιδευτικοί στους μαθητές του δημοτικού σχολείου που έκπληκτοι παρακολουθούσαν από τα θωρία της βουλής τη συνεδρίαση. Τα πλάνα στις τηλεοράσεις είναι σοκαριστικά. Μαθητές να παρακολουθούν τον χρυσαυγίτη να φωνάζει: «Γίδια και Ξεφτίλες».

Τι κι αν ένας εκπαιδευτικός διδάσκει «Κοινωνική και Πολιτική αγωγή», από τη θεωρία του βιβλίου στην τάξη, η πραγματικότητα και η πράξη στα μάτια αυτών των παιδιών πλέον είναι διαφορετική.
Παρακολουθώντας τα δελτία ειδήσεων χθες μπορούσε κάποιος να πάρει μια απάντηση στο γιατί η Νέα Δημοκρατία κάνει αυτά τα παιχνίδια και αρνείται να ολοκληρώσει τις διαδικασίες για την ψήφιση του νομοσχεδίου. Όπως ανέφεραν οι «πηγές» του μεγάρου Μαξίμου, ο νόμος αυτός δεν θα περάσει από τους βουλευτές της Ν.Δ. επειδή φοβούνται μήπως οι διατάξεις του χρησιμοποιηθούν εναντίον στρατιωτικών και ιερέων σε περίπτωση που αυτοί μπροστά στο στράτευμα ή από τον άμβωνα εκφραστούν χρησιμοποιώντας ρατσιστικές κορώνες και προτρέποντας σε πράξεις βίας. Δηλαδή τι θέλει η Νέα Δημοκρατία; Να απαγορεύεται η Χ.Α. να προτρέπει σε λιντσάρισμα μεταναστών αλλά να επιτρέπεται να προτρέπουν με συνθήματα στρατιωτικοί να φτιάξουμε παπούτσια από δέρμα αλλοδαπών. Να απαγορεύεται να εκφράζει η Χ.Α. τις θεωρίες της για την «καθαρότητα της φυλής», αλλά να επιτρέπεται οι ιεράρχες μέσα στους ναούς της αγάπης να διακυρήσουν τη μισαλλοδοξία και την ανωτερότητα της ορθοδοξίας σε βάρος άλλων λαών και θρησκευμάτων;

Πως είναι δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο; Πως γίνεται να επιθυμούμε σαν δημοκρατικοί πολίτες να μπει ένα φρένο στην δημόσια προσβολή άλλων λαών και στην προτροπή σε τυφλές δολοφονικές επιθέσεις από ένα κόμμα, ενώ ταυτόχρονα να επιτρέπεται η ρητορική αυτή του μίσους από στρατιωτικούς και ιεράρχες; Μπορεί ένας νόμος να απευθύνεται μόνο σε ένα κομμάτι της κοινωνίας επειδή αυτή τη δεδομένη στιγμή η κατάσταση έχει φτάσει σε κάποιο όριο; Όσο η Νέα Δημοκρατία φλερτάρει με τα άκρα σε μια προσπάθεια να πάρει πατριωτικά εύσημα και να επαναπατρίσει τους εξαγριωμένους καμικάζι ψηφοφόρους της που αυτομόλησαν, δύσκολα μπορεί να ελπίζει κανείς σε μια λύση έτσι ώστε να πάψει η χώρα να εκτίθεται στην Ευρώπη μέσα από δημοσιεύματα για Αμερικανικό νότο και δολοφονικές φασιστικές συμμορίες που δρουν ανεξέλεγκτα.

Άγγελος Νικολόπουλος

Advertisements