Τρία σημαντικά οικονομικά γεγονότα των τελευταίων ημερών σηματοδοτούν την είσοδο σε μια περίοδο εξαιρετικά επικίνδυνης οικονομικής αστάθειας που μπορεί να οδηγήσει ως την καταστροφή. Το πρώτο είναι η προσφυγή των συστημικών ελληνικών τραπεζών στον ELA, τον ευρωπαϊκό μηχανισμό παροχής έκτακτης ρευστότητας. Σύμφωνα με δήλωση του Μάριο Ντράγκι, επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ο ακριβός δανεισμός μέσω του ELA θα διαρκέσει όσο η χώρα βρίσκεται σε πρόγραμμα. Υπό τις παρούσες συνθήκες δηλαδή ως το τέλος Φεβρουαρίου, μετά αναπόφευκτα –και αν δεν επιτευχθεί συμφωνία για παράταση του Μνημονίου, κάτι που αρνείται η διαφαινόμενη επόμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ-, οι τράπεζες θα καταρρεύσουν παρασύροντας στην άβυσσο την ελληνική οικονομία. Το δεύτερο γεγονός είναι η εκδήλωση του ενδημικού μπαταχτσηδισμού δια της αποφυγής πληρωμής φόρων τον Δεκέμβριο του 2014 ενόψει της έλευσης των σωτήρων του ΣΥΡΙΖΑ που ανεύθυνα δηλώνουν ότι δεν πρέπει να πληρωθούν οι δόσεις των εκκρεμούντων από τα προηγούμενα έτη φόρων οδηγώντας τον προϋπολογισμό σε εκτροχιασμό. Η τρύπα των 4 δις που προκύπτει θα διευρυνθεί περαιτέρω τους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο και δεν βλέπω πως θα αποφύγουμε τη χρεοκοπία χωρίς νέες δραστικές περικοπές των δαπανών και νέο πρόγραμμα που αμφιβάλλω αν θα βρεθούν εταίροι πρόθυμοι να μας το χορηγήσουν. Το τρίτο γεγονός είναι το δημοσίευμα του Σπίγκελ σύμφωνα με το οποίο η ΕΚΤ προτίθεται να εξαιρέσει την Ελλάδα από το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης που σχεδιάζει με σκοπό την οικονομική ανάκαμψη στη Ευρώπη. Ο πτωχός συγγενής θεωρείται με το ένα πόδι έξω μάλλον.
Με αυτά ως δεδομένα και χωρίς να υπολογίζουμε τα απρόβλεπτα –όπως η πρόσφατη ανατίμηση του ελβετικού φράγκου και οι κραδασμοί που προκάλεσε- αμφιβάλλω αν η ευκταία ήττα των λαϊκιστικών δυνάμεων και η νίκη της ΝΔ στις εκλογές αρκεί για την αποφυγή της χρεοκοπίας. Μετά τις εκλογές θα χρειστεί πολύ μεγάλη προσπάθεια για να φτάσουμε εκεί που ήμασταν μερικούς μήνες πριν. Το βάρος αυτής της προσπάθειας δεν μπορεί να το αναλάβει μία πολιτική δύναμη. Θα χρειαστεί εθνική συνεννόηση και συναίνεση. Χρειάζονται μάλιστα από τώρα δεσμεύσεις για την παράταση και την ολοκλήρωση του παρόντος προγράμματος, εγκατάλειψη της διγλωσσίας, της παροχολογίας, της ανευθυνότητας. Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Μπροστά μας μόνο τα βράχια. Προσδεθείτε.

Θ.Π.

Advertisements